สมุนไพร...^^

posted on 27 Jul 2009 21:58 by chookypink

พืชสมุนไพร หมายถึงพันธุ์ไม้ที่ใช้เป็นยาหรือผสมกับสารอื่นตามตำรับยาเพื่อ

ใช้บำบัดโรค บำรุงร่างกายหรือใช้เป็นยา
                        คนไทยมีชีวิตผูกพันกับต้นไม้มานานแล้ว มีการศึกษาค้นคว้า

หาความรู้และประสบการณ์กันอย่างลึกซึ้ง สามารถแยกแยะจำแนกเป็นชนิด

ต่างๆ ศึกษาลักษณะความเป็นอยู่และประโยชน์ของต้นไม้ทุกแง่ทุกมุมเพื่อนำ

มาใช้กับชีวิตประจำวัน สมัยก่อน วิทยาศาสตร์ยังไม่แพร่หลาย การรักษาพยาบาล

คนไข้ก็มักจะบอกเล่าสืบทอดกันมา ยาบางชนิดใช้ได้ผลดี หาเจ้าของต้นตำรับไม่ได้

ก็เรียกกันว่า ยาผีบอก หรือไม่ก็เป็นยาที่เข้าฝัน ส่วนมากเป็นตัวยาพื้นๆ ไม่กี่ชนิด

ใช้สมุนไพรใกล้มือเพียง 2-3 ครั้งก็หายเป็นปลิดทิ้ง เมื่อหายก็ใส่บาตร กรวดน้ำแผ่

ส่วนกุศลอุทิศให้เจ้าของตำรับ ยาบางขนานท่านสาปแช่ง ห้ามซื้อขายหรือบอกเล่าผู้อื่น

แต่อนุญาตให้รักษาเพื่อนมนุษย์เพื่อเป็นทาน จึงเป็นที่รูจักกันในสังคมแคบๆ ยาหลาย

ขนานจึงสูญไปพร้อมกับผู้รู้อย่างน่าเสียดาย สมุนยาไทยมีอันตรายน้อย หาง่าย ราคาถูก

รักษากัน เองได้
               นอกจากนั้นยังใช้สมุนไพรในการประกอบอาหารในชีวิตประจำวัน เช่น

อาหารในฤดูร้อน จะเป็นจำพวก ฟัก แฟง แตง บวบ มะระ ผักบุ้ง ผักกระเฉด สายบัว

เพราะเป็นอาหารที่กินแก้ร้อนใน ดับพิษร้อน ถอนพิษไข้ ลดอุณหภูมิในร่างกาย สมุนไพร

ในฤดูฝนซึ่งคนส่วนมากเป็นหวัดคัดจมูก น้ำมูกไหล ก็หาอาหารที่มีรสเปรี้ยว เผ็ด

เช่น ต้มยำ แกงส้ม พล่า ยำ ซึ่งต้องใส่พริก หัวหอม กะเพรา แมงลัก โหระพา มะกรูด

มะนาว หรือส้มต่างๆ เพื่อช่วยขับลมในลำไส้ รักษาธาตุ และเพิ่ม วิตามินซีให้เกิดภูมิคุ้ม

กันแก่ร่างกาย แก้ไข้ คลายหวัดได้ ใบไม้ต่างๆ ที่เป็นยอดอ่อน เช่น ใบมะกอก แต้ว

มีรสฝาด เป็นด่าง จะทำปฏิกริยากับกรดในกระเพาะให้มีสภาพเป็นกลาง ไม่จำเป็นต้อง

หายาช่วยย่อย อาหารไทยที่เข้า หอม กระเทียม ขิง ข่า ตะไคร้ โหรพา กะเพรา ผักชี

คื่นไฉ่ ล้วนมีสรรพคุณช่วยขับลมในลำไส้ บำรุงธาตุ จะเห็นได้ว่า ทุกส่วนของพืชสมุน

ไพรตั้งแต่ ราก ลำต้น ใบ ดอก ผล ใช้เป็นประโยชน์ได้โดยไม่ต้องซื้อขายกัน